Kapasite, jeneratörün belirli bir sürede üretebildiği klor miktarı ile ilgilidir. Havuz hacmi (m³) tek başına yetmez; kullanım yoğunluğu, güneş yükü, su sıcaklığı, filtrasyon süresi ve hedef serbest klor seviyesi de belirleyicidir.

Pratik yaklaşım: Yaz sezonunda yoğun kullanılan havuzlarda “tam sınırda” seçim yerine bir üst kapasite seçmek, daha düşük yüzdeyle (daha az zorlanarak) çalışacağı için hem stabil dezenfeksiyon hem de hücre ömrü açısından avantaj sağlar.

Evet, çoğu durumda büyütmek doğru olur. Güneş UV yükü, serbest kloru tüketir; sıcak su da tüketimi artırır. Bu tip havuzlarda jeneratörün sürekli %100 çalışması istenmez. Daha yüksek kapasite, aynı hijyen hedefini daha düşük çalışma yüzdesi ile yakalar.

Doğru ayarlandığında hayır. Tuzlu sistemlerin avantajı, kloru “depo” gibi bir anda yüklemek yerine anlık ve kontrollü üretmesidir. Ancak her dezenfeksiyon sisteminde olduğu gibi hedef, serbest klor aralığını korumaktır; kontrol edilmeden “yüksek üretim” seçilirse su sertleşir, koku/irritasyon riski artar.

Çocuk havuzlarında öneri: Düzenli test ve stabil ayar; gerekirse pH kontrolünü otomatikleştirmek (pH dozaj) konforu ciddi artırır.

Teknik gerçek şu: Tuz klor jeneratörü de serbest klor üretir; fark, klorun dışarıdan taşınması yerine havuz suyundan üretilmesidir. Yani sistem “klorsuz” değil; kloru kendi üreten bir dezenfeksiyon yaklaşımıdır.

BSPOOL Tuz Klor Jeneratörü klasik tablet/granül klor ihtiyacını büyük ölçüde azaltır; ancak su dengesi kimyasalları devam eder. Tuzlu sistemlerde pH, çoğu havuzda yukarı yönlü eğilim gösterebilir. Bu nedenle pH takibi ve gerektiğinde pH düşürücü kullanımı normaldir.

Filtrasyon yetersizse veya su çok yüklüyse (toz/polen/yoğun kullanım) çöktürücü gibi yardımcı ürünler de gerekebilir.

Doğru tuzluluk aralığı, cihazın hedeflediği çalışma bandına bağlıdır. Tuz az olursa jeneratör yeterli üretimi yapamaz ve bazı sistemlerde “low salt” benzeri uyarılar görülebilir. Tuz fazla olursa gereksiz iletkenlik artar; bazı ekipmanlarda korozyon riskini yönetmek için bonding/topraklama disiplinine daha sıkı uymak gerekir.

En sağlıklı yöntem: Tuz seviyesini üretici önerisine göre düzenli ölçmek ve geri yıkamalar/taşmalar sonrası kontrol etmektir.

Koku genellikle “serbest klor”dan çok bağlı klor (kloramin) ile ilişkilidir. Sebepler tipik olarak şunlardır:

• Yetersiz filtrasyon ve sirkülasyon
• Yetersiz şoklama/oksidasyon ihtiyacı
• Yoğun kullanım (organik yük artışı)
• pH dengesizliği (dezenfeksiyon verimi düşer)

Çözüm, üretimi “sonuna kadar açmak” değil; su dengesini ve filtrasyonu doğru kurmaktır.

Evet, doğru projelendirme ile sonradan entegre edilebilir. Tipik yerleşim, filtrasyon sonrası hatta (filtre çıkışında) olur. Pek çok kurulumda by-pass hattı kullanmak bakım ve servis kolaylığı sağlar.

Genel doğru yaklaşım, hücrenin filtreleme sonrası “daha temiz su” ile çalışmasıdır. Filtre önünde konumlandırma; hücre içinde kir yükünü artırabilir, kireçlenme/performans sorunlarını hızlandırabilir. En güvenlisi, üretici montaj şemasına uyup filtre çıkışında, akış kontrolü sağlanmış bir hatta kurmaktır.

Evet, birçok sistemde akış kontrolü (flow switch/sensör) vardır. Debi düşükse cihaz güvenlik için üretimi sınırlandırabilir veya durdurabilir. “Flow” uyarıları genellikle:

• Filtre kirliliği / ters yıkama ihtiyacı
• Pompa sepeti tıkanıklığı
• Vana konum hatası
• Yetersiz pompa kapasitesi

gibi sirkülasyon problemlerini işaret eder. Çözüm, önce hidrolik problemi düzeltmektir.

Hücre tarafındaki düşük voltaj önemli bir güvenlik katmanıdır; ancak sahadaki asıl belirleyici, makine dairesinde doğru elektrik altyapısıdır. Profesyonel kurulumda şu üçlü standart olmalıdır:

• 30 mA kaçak akım rölesi (RCD)
• Doğru topraklama
• Potansiyel dengeleme (bonding) – metal ekipmanların eş potansiyele alınması

Bu çerçevede kurulduğunda tuzlu sistem, klasik havuz sistemlerinden daha riskli değildir.

Korozyon riski “tuz var” diye otomatik oluşmaz; risk, malzeme seçimi + bonding/topraklama disiplini + su dengesi ile yönetilir. Tuzlu sistemlerde iletkenlik artacağı için elektriksel kaçak ve galvanik etkiler daha görünür hale gelebilir. Bu yüzden bonding, kaliteli bağlantılar ve doğru ekipman seçimi kritik önemdedir.

Uygun koruma sınıfına sahip paneller, nem/rutubet gibi makine dairesi koşullarında daha stabil çalışır. IP koruması, gövdenin toz ve suya karşı dayanımını ifade eder. Yine de pratikte panelin konumu, kablo rakorları ve montaj kalitesi performansı belirler.

Hücre ömrü, çalışma saati üzerinden değerlendirilir. Laboratuvar ömür değerleri (ör. 10.000 saat) referanstır; sahada su sertliği, pH kontrolü, filtrasyon ve cihazın % kaçta çalıştığı ömrü belirler. Doğru kapasite seçimi (cihazın sürekli %100’de çalışmaması) hücre ömrünü anlamlı şekilde uzatır.

Kireçlenme, yüksek sertlikte daha sık görülür. Temizlik yapılacaksa güvenlik ekipmanı ile, kısa süreli uygulanmalıdır. Genel yaklaşım:

1. Koruyucu eldiven ve gözlük kullanın.
2. Hücreyi sökün.
3. Hidroklorik asit (tuz ruhu) ile kısa süreli (10–15 dk) temizlik uygulayın.
4. Sert cisim/metal fırça kullanmayın.

Not: Aşırı/çok sık asitli temizlik, kaplamaya zarar vererek ömrü kısaltabilir. Asıl hedef, pH ve sertlik dengesini doğru tutup kireci “kaynağında” azaltmaktır.

Ters polarizasyon kireç oluşumunu azaltır; ancak çok sert su, yüksek pH ve uzun süre yüksek üretim yüzdesi birleşirse kireç birikimi yine görülebilir. Bu durumda çözüm, yalnızca hücreyi temizlemek değil; su dengesini ve çalışma koşullarını optimize etmektir.

Yeşillenme (yosun) çoğu zaman “cihaz bozuk”tan önce şu üçlünün problemidir: filtrasyon süresi, sirkülasyon/debi ve su dengesi. Kontrol sırası:

• Filtrenin durumu (kum/karteyş/DE), geri yıkama ihtiyacı
• Pompa ve sepet tıkanıklığı
• pH ve alkalinite (yüksek pH dezenfeksiyon verimini düşürür)
• Organik yük (yoğun kullanım) – gerekirse şok/oksidasyon

Jeneratör, doğru su koşullarında stabil çalıştığında yosun kontrolü çok daha kolaylaşır.

Göz yanması çoğu zaman “klor fazla” değil; pH dengesizliği veya kloramin ile ilişkilidir. Berraklık tek başına “doğru su” demek değildir. Çözüm, pH’ı hedef banda çekmek, bağlı kloru düşürmek (filtrasyon/oksidasyon) ve üretimi test sonuçlarına göre ayarlamaktır.

Bu senaryoda iki kritik nokta vardır: (1) Tuzun tamamen çözünüp homojen dağılması zaman alabilir, (2) Tuz ölçümü doğru yöntemle yapılmalıdır. Ek olarak yoğun geri yıkama/taşma yaşandıysa tuz tekrar düşebilir. En güvenli yol, önerilen ölçüm yöntemiyle tekrar kontrol edip gerektiğinde tuzu kademeli tamamlamaktır.